[AUFic onepiece] lluvia KidXlaw (12/12) END.

posted on 04 Jan 2016 22:34 by selina-de-endless in Onepiece

AUFic Onepiece : lluvia

Paring : Kid X Law (Fem)

Authors : เซรินะ , SDEndless (Twitter: SDEndless)

Warning : Normal PG ใสๆ กุ๊งกิ๊งๆ

Summary : หมอสาวคนสวยกับเด็กน้อยคนเดิม เอาจริง ไม่มีใครเคยบอกว่าวันที่ฝนตก แรงดึงดูดมันจะเยอะขนาดนี้ *-*

 

ตอนที่แล้ว

 

-----------------------------

 

 

        

I need to tell you something.

I…

 

            ใครๆก็อยากรู้กันทั้งนั้นว่าคนที่เราชอบจะชอบเราตอบไหม

 

            เพราะว่าไม่มีใครอยากอกหัก ก็เลยทำทุกวิถีทางเพื่อป้องกันความเจ็บปวดจากมัน

 

 

            วันอาทิตย์ ร้านเบอร์เกอร์

 

            “พวกนายนี่ไม่รู้จักเข็ดจักหลาบจริงๆเลยนะ” คุณหมอสาวที่วันนี้ไม่ได้ทำหน้าที่คุณหมอเหมือนทุกทีเท้าคางลงกับโต๊ะพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ ลูฟี่และเอสนั่งหน้าสลอนอยู่ฝั่งตรงข้ามกำลังสนใจอาหารชุดใหญ่ที่สั่งมาไม่บันยะบันยัง ในขณะที่ของเธอมีแค่เฟรนช์ฟรายกับโค้กแค่สองอย่าง

 

            มันรู้ว่าเธอเกลียดขนมปังแต่ดันเสือกพามาร้านเบอร์เกอร์เนี่ยนะ น่าต่อยให้หน้าหงายจริงๆ

 

            “อ๋อ! เรื่องมิงโก้อ่ะนะ ฉันรู้น่าว่าโทราโอะจะซวยไปด้วย เพราะงั้นก็ปิดเป็นความลับซะสิ หมอนั่นจะได้ไม่มายุ่ง”

 

            “นั่นสิ ธรรมเนียมต้องเป็นธรรมเนียมต่อไป” เอสหยักหน้าสนับสนุน

 

            พูดง่ายทำยากน่ะสิ!

 

            ลอว์นวดขมับอย่างวิตก ยิ่งดอฟฟี่รู้เรื่องแล้วยิ่งน่าเป็นห่วง แต่เพราะเธอทำข้อตกลงกับดอฟฟี่ไว้แล้ว ก็หวังว่าดอฟฟี่จะเปิดใจให้ซักนิด

 

            โอ้โห ดูเป็นไปได้ตายชัก

 

            “ว่าแต่เธอเถอะ ได้ข่าวไปเดตกับยูสทัส คิดนี่” เอสหรี่ตาเปรยเข้าประเด็น ลอว์สะอึก

 

            “ไปรู้เรื่องมาจากไหน”

 

            “แช็กกี้บอก”

 

            ถ้าแช็กกี้บอก ป่านนี้คงรู้กันทั้งบางแล้ว

 

            “แล้วตกลงเป็นแฟนกันสินะ?”

 

            “ยัง”

 

            เอสยิ้มบางๆกึ่งระอา ทั้งๆที่ในใจสบถแรงๆว่า ‘วะ มันจะรอเซ็นโงคุมาตัดริบบิ้นรึไงกันคู่นี้!’ ซึ่งนั่นก็เป็นแค่คำพูดในใจ ความเป็นจริงแล้วเขาต้องพยายามทำใจเย็นๆแล้วพูดประโยคเตือนกลายๆ

 

            "แต่ทำตัวเหมือนไม่ใช่นะ"

 

            “เรื่องนั้นก็รู้ตัวอยู่หรอก” ลอว์สารภาพตามตรง

 

            “งั้นถามใหม่ ชอบ ยูสทัส คิด รึเปล่า” เป็นอีกครั้งที่ลอว์หยุดกินอาหารอันน้อยนิดในส่วนของตัวเอง ดวงตาสีเทาเสหลบอย่างไม่มั่นคงเช่นเคย อันที่จริงมันสังเกตได้ไม่ยาก ถ้าเป็นเรื่องของเด็กหนุ่มผมแดงคนนั้นทีไร เธอรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองทุกที ซึ่งมันเป็นปฏิกิริยาที่ตอบคำถามของเอสได้ดีเสียยิ่งกว่าพูดออกมาเสียอีก

 

            “ไม่ชอบได้ยังไง”

 

            “…”

 

            “ก็คุยกันมาตั้งขนาดนี้ จะให้ไม่ชอบเลยน่ะ ทำได้